مقالات

آسیب ورزشی چیست و چند نوع آسیب وجود دارد؟

آسیب ورزشی چیست

مقدمه

ورزش و فعالیت‌های بدنی برای سلامتی و روحیه انسان بسیار مفید هستند، اما در عین حال ممکن است با آسیب‌های بدنی همراه باشند. از آسیب‌های ورزشی می‌توان به مواردی مانند کشیدگی عضلات، اسپرین، شکستگی استخوان، آسیب‌های رباطی، کشیدگی‌ها و ضربات زیر آب، زخم‌ها و خارش‌ها، آسیب‌های ناشی از استفاده از تجهیزات و وسایل ورزشی اشاره کرد. این آسیب‌ها می‌توانند از طریق تمرین نادرست، عدم استفاده از تجهیزات مناسب، وقوع حوادث یا برخی شرایط زمینه‌ساز ایجاد شوند.

بنابراین، توجه به فنون صحیح ورزشی، استفاده از تجهیزات مناسب، و ارائه مراقبت‌های لازم پس از ورزش می‌تواند کمک کننده باشد تا آسیب‌های ورزشی حاصل از فعالیت‌های بدنی کاهش یابند و افراد از فواید بهترین ممکن از ورزش ببرند. در ادامه این مطلب از وبلاگ لوکس دارو با ما همراه باشید تا اطلاعات بیشتری درباره آسیب ورزشی به دست آورید.

اسیب ورزشی

آسیب ورزشی چیست؟

آسیب های ورزشی به صدمات و آسیب هایی گفته می شود که در حین انجام فعالیت های ورزشی یا تمرینی رخ می دهند. این آسیب ها می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • کشیدگی عضله: این اتفاق زمانی رخ می دهد که عضله بیش از حد کشیده شود یا پاره شود.
  • رگ به رگ شدن مفاصل: این مشکل نتیجه فشار و تروما بر روی مفاصل است که باعث التهاب و درد می شود.
  • شکستگی استخوان: در نتیجه ضربات شدید یا سقوط رخ می دهد.
  • پارگی رباط: که در اثر حرکات چرخشی شدید یا کشیدگی بیش از حد رباط ها اتفاق می افتد.
  • ضربه مغزی: ناشی از برخورد سر با اجسام سخت است.

برای پیشگیری از آسیب های ورزشی، گرم کردن، استفاده از تجهیزات ایمنی مناسب، انجام تمرینات کششی و تقویتی و رعایت اصول درست فنی هر ورزش توصیه می شود. درمان این آسیب ها هم بسته به شدت و نوع آن متفاوت است.

معرفی رایج‌ترین آسیب‌های ورزشی

آسیب‌های ورزشی انواع متفاوتی دارند که هر کدام از آن‌ها در اعضای مختلفی از بدن رخ می‌دهند. هر آسیب نحوه تشخیص متفاوتی دارد و به نوعی عملکرد بدن را مختل می‌نماید. در ادامه رایج‌ترین آسیب‌های ورزشی را به شما معرفی خواهیم کرد.

1. پیچ خوردگی

پیچ خوردگی زمانی رخ می دهد که استخوان از محل اتصال خود در مفصل خارج شود. این می تواند در هر مفصلی مانند شانه، آرنج، مچ دست، مچ پا و انگشتان رخ دهد. علائم شامل درد شدید، تورم، کبودی و محدودیت حرکت است. درمان شامل جاانداختن مفصل، استراحت، یخ، باند و داروهای ضدالتهاب است. در موارد شدید ممکن است به جراحی نیاز باشد.

2. کشیدگی عضلانی

کشیدگی عضله زمانی اتفاق می افتد که عضله بیش از حد کشیده شود یا پاره شود. این می تواند در هر عضله ای مانند همسترینگ، چهارسررانی، و عضلات پشت رخ دهد. علائم شامل درد، تورم، کبودی و محدودیت حرکت است. درمان شامل RICE (استراحت، یخ، باند و بالا نگه داشتن عضو) و داروهای ضدالتهاب است. در موارد شدید ممکن است به فیزیوتراپی نیاز باشد..

معرفی انواع آسیب ورزشی

3. جراحات زانو

زانو یکی از مناطق آسیب پذیر در ورزش است. شایع‌ترین جراحات زانو عبارتند از:

  • پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) رایج در ورزش‌های تغییر جهت سریع، درد، تورم و عدم ثبات زانو دارد. معمولا نیاز به جراحی دارد.
  • آسیب مینیسک: غضروف مفصلی زانو، که می‌تواند پاره یا درآید. درد، تورم و محدودیت حرکت دارد. درمان با استراحت، تزریق و در موارد شدید جراحی است.
  • سندرم چاق نوع راننده: درد در قسمت خارجی زانو که با استراحت و تزریق درمان می‌شود.

علائم شامل درد، تورم، کبودی و گاهی عدم ثبات زانو است. درمان بسته به شدت آسیب، از استراحت تا فیزیوتراپی و عمل جراحی متفاوت است.

4. تورم عضلات

تورم عضلات یک واکنش طبیعی بدن به فعالیت شدید یا غیرمعمول است. هنگامی که عضلات بیش از حد تحت فشار قرار می گیرند، رگ های خونی کوچک آسیب می بینند و باعث نشت مایع و خون به بافت عضلانی می شوند. این باعث تورم، سفتی و درد در عضلات می شود. تورم معمولاً پس از 24 تا 48 ساعت پس از فعالیت شروع می شود. درمان شامل استراحت، یخ، باند و بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده است. ماساژ و گرم کردن نیز می تواند کمک کننده باشد.

5. پارگی تاندون آشیل

تاندون آشیل، تاندون بزرگی است که عضلات ساق پا را به پاشنه متصل می کند. پارگی این تاندون می تواند در اثر کشیده شدن شدید یا ضربه مستقیم رخ دهد. علائم شامل درد ناگهانی، تورم، کبودی و ناتوانی در راه رفتن است. درمان اولیه شامل RICE و داروهای ضدالتهاب است، اما در بیشتر موارد نیاز به عمل جراحی جهت اتصال مجدد تاندون وجود دارد.

پیشگیری از آسیب ورزشی

6. ترک برداشتگی

ترک برداشتگی یک شکستگی کوچک و سطحی در استخوان است. این معمولا در نتیجه ضربه مستقیم یا فشار تکراری به استخوان رخ می دهد. علائم شامل درد موضعی، تورم و گاهی کبودی است. شدت درد کمتر از شکستگی کامل است. درمان اولیه شامل RICE است. در بیشتر موارد، ترک برداشتگی با استراحت طولانی مدت و جلوگیری از فعالیت بهبود می یابد. در موارد شدیدتر ممکن است نیاز به گچ گیری یا جراحی باشد.

7. جابجایی استخوان یا در رفتگی

دررفتگی یا جابجایی استخوان زمانی رخ می دهد که استخوان به طور کامل از محل اتصال خود در مفصل خارج شود. این می تواند در هر مفصلی مانند شانه، آرنج، مچ دست، لگن، زانو و مچ پا رخ دهد. علائم شامل درد شدید، تورم، تغییر شکل مفصل و ناتوانی در حرکت دادن عضو است. دررفتگی یک اورژانس پزشکی است و باید هر چه سریعتر با جابجایی مجدد استخوان درمان شود. درمان همچنین شامل استراحت، یخ، باند و داروهای ضد التهاب می باشد.

8. آسیب به کلاهک گرداننده

کلاهک گرداننده یا روتاتور کاف، گروهی از چهار عضله و تاندون در شانه است که امکان حرکات گرداننده شانه را فراهم می کنند. آسیب به این ساختار می تواند شامل کشیدگی، پارگی یا التهاب باشد. علائم شامل درد شانه، محدودیت حرکت، ضعف در بالا بردن بازو و شب درد است. علل شامل حرکات تکراری، آسیب تروماتیک و پارگی تدریجی با افزایش سن است. درمان بسته به شدت آسیب، از داروهای ضدالتهاب، فیزیوتراپی تا جراحی متغیر است.

آسیب ورزشی کتف یا شانه

درمان آسیب‌های ورزشی

برطرف کردن آسیب های ورزشی بسته به نوع و شدت آسیب متفاوت است، اما اصول کلی درمان شامل موارد زیر است:

  1. استراحت، یخ، فشار و بالا نگه داشتن
  • استراحت: استراحت کامل از فعالیت برای مدتی به منظور جلوگیری از آسیب بیشتر.
  • یخ: استفاده از پد یخ یا کمپرس سرد برای کاهش تورم و درد. استفاده از ژل های بدن مینرال آیس می تواند در کاهش تورم و درد بسیار کمک کننده باشد.
  • فشار: بستن آتل یا باند فشاری برای کنترل تورم.
  • یا بالا نگه داشتن: قرار دادن عضو آسیب دیده در سطحی بالاتر از قلب برای کاهش تورم.
  1. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) مانند ایبوپروفن، ناپروکسن برای کاهش درد و التهاب.
  2. فیزیوتراپی: شامل تمرینات کششی، تقویتی، الکتروتراپی و ماساژ برای بازگرداندن دامنه حرکتی و قدرت عضلانی.
  3. جراحی: در موارد شدید مانند پارگی رباط ها، شکستگی ها و آسیب های مفصلی، جراحی برای ترمیم آسیب لازم است.
  4. تزریق: تزریق استروئید یا پلاسمای غنی از پلاکت در ناحیه آسیب دیده برای کاهش درد و التهاب.
  5. آتل بندی یا گچ گیری: برای ثابت نگه داشتن عضو آسیب دیده در مدت زمان بهبودی.

درمان معمولا چندجانبه و ترکیبی از این روش هاست. عوامل دیگری مانند سن، سطح آمادگی جسمانی و نوع ورزش نیز در انتخاب روش درمان نقش دارند. هدف نهایی بازگشت کامل به سطح عملکرد قبلی است.

پیشگیری از آسیب های ورزشی

پیشگیری از آسیب های ورزشی بسیار مهم است و می تواند از صدمات جدی و دوره های طولانی دوری از فعالیت جلوگیری کند. اقدامات پیشگیرانه عبارتند از:

  • گرم کردن مناسب: گرم کردن قبل از شروع فعالیت ورزشی به افزایش دمای بدن، بهبود جریان خون و انعطاف پذیری عضلات و مفاصل کمک می‌کند.
  • تمرینات کششی: کشش منظم عضلات قبل و بعد از تمرین، انعطاف پذیری را افزایش می‌دهد و خطر کشیدگی عضلانی را کاهش می‌دهد.
  • تقویت عضلات: تمرینات مقاومتی و تقویت کننده عضلات اطراف مفاصل، استحکام و ثبات مفاصل را افزایش می‌دهد.
  • استفاده از تجهیزات ایمنی مناسب: استفاده از کفش ورزشی مناسب، زانوبند، ساق بند و سایر تجهیزات محافظ بر اساس نوع ورزش.
  • رعایت فرم صحیح: یادگیری و اجرای صحیح تکنیک‌های ورزشی تحت نظارت مربی می‌تواند از آسیب‌های ناشی از فرم اشتباه جلوگیری کند.
  • سرد کردن بعد از فعالیت: سرد کردن پس از فعالیت شامل حرکات کششی و نرمشی، به کاهش خستگی و درد عضلانی کمک می‌کند.
  • رعایت اصل افزایش تدریجی: افزایش تدریجی شدت، مدت و حجم تمرینات به جای افزایش ناگهانی، از آسیب پیشگیری می‌کند.
  • استراحت و ریکاوری کافی: بدن به زمان مناسب برای بازسازی و ترمیم نیاز دارد تا از آسیب‌های ناشی از خستگی مفرط جلوگیری شود.

رعایت این اصول پیشگیرانه به طور قابل توجهی خطر آسیب‌های ورزشی را کاهش می‌دهد و به حفظ سلامت و عملکرد بهینه کمک می‌کند.

آسیب پاشنه آشیل

تشخیص آسیب های ورزشی

تشخیص صحیح آسیب های ورزشی برای درمان مناسب و بازگشت ایمن به فعالیت ورزشی بسیار حائز اهمیت است. روش های تشخیصی عبارتند از:

  1. ارزیابی بالینی: پزشک یا فیزیوتراپیست با مشاهده علائم، گرفتن شرح حال و معاینه فیزیکی مانند لمس، حرکت دادن عضو آسیب دیده و تست های خاص می تواند اولین قدم برای تشخیص را بردارد.
  2. تصویربرداری پزشکی
  • رادیوگرافی (عکس ایکس) برای شکستگی های استخوانی
  • ام آر آی (MRI) برای ارزیابی نرم افزارها مانند رباط ها، غضروف و عضلات
  • سی تی اسکن (CT Scan) برای جزئیات بیشتر از استخوان‌ها و مفاصل
  • سونوگرافی برای بررسی تاندون‌ها و بورس‌ها (کیسه مایع مفصلی)
  1. آزمایش خون: سطح مارکرهای التهابی و آنزیم های عضلانی در خون می تواند آسیب را تأیید کند.
  2. آرتروسکوپی: روش تهاجمی که امکان مشاهده مستقیم مفاصل بزرگ مانند زانو و شانه را فراهم می کند.
  3. تست های عملکردی: مانند اندازه گیری دامنه حرکتی، قدرت عضلانی و عملکرد حرکتی برای ارزیابی شدت آسیب.

تشخیص صحیح معمولا ترکیبی از چند روش فوق است. متخصصان ورزشی با استفاده از این ابزارها، نوع آسیب، محل دقیق و شدت آن را مشخص می کنند تا بهترین روش درمانی را انتخاب کنند. همچنین بازآسیب دیدگی را کنترل می کنند تا ورزشکار بتواند به سطح قبلی عملکرد خود بازگردد.

درمان آسیب ورزشی

سخن پایانی

در این مطلب از وبلاگ لوکس دارو با شما کاربران گرامی همراه بودیم و سعی کردیم درباره آسیب ورزشی اطلاعات کاملی را در اختیارتان قرار دهیم. آسیب‌های ورزشی، همراهی ناخواسته در مسیر سلامت ورزشکاران است. از کشیدگی عضلات تا شکستگی‌های استخوان، این آسیب‌ها می‌توانند روند ورزش را تحت تاثیر قرار دهند. اما با اطلاعات کافی، استفاده از فنون صحیح و تجهیزات مناسب، می‌توان این خطرات را کاهش داد و از فواید ورزش بهره برد. همچنین، توجه به علائم و نشانه‌های بدنی و استراحت صحیح پس از فعالیت، نقش مهمی در پیشگیری از آسیب‌های ورزشی دارند.

سوالات متداول درباره آسیب ورزشی

1. آسیب ورزشی چیست؟

آسیب ورزشی به هر نوع آسیبی گفته می‌شود که در حین فعالیت ورزشی یا به دلیل آن رخ می‌دهد. این آسیب‌ها می‌توانند از کشیدگی عضلات تا شکستگی استخوان را شامل شوند.

2. شایع‌ترین انواع آسیب‌های ورزشی کدامند؟

شایع‌ترین انواع آسیب‌های ورزشی عبارتند از:

  • کشیدگی عضلات: کشیدگی عضلات زمانی رخ می‌دهد که عضله بیش از حد کشیده یا پاره شود.
  • پیچ خوردگی مچ پا: پیچ خوردگی مچ پا زمانی رخ می‌دهد که رباط‌ های مچ پا بیش از حد کشیده یا پاره شوند.
  • التهاب تاندون: التهاب تاندون زمانی رخ می‌دهد که تاندون، که عضله را به استخوان متصل می‌کند، ملتهب می‌شود.
  • شکستگی استخوان: شکستگی استخوان زمانی رخ می‌دهد که استخوان شکسته یا ترک می‌خورد.

3. چگونه می‌توان از آسیب‌های ورزشی پیشگیری کرد؟

برای پیشگیری از آسیب‌های ورزشی، می‌توانید اقدامات زیر را انجام دهید:

  • قبل از ورزش گرم کنید: گرم کردن عضلات قبل از ورزش به افزایش انعطاف‌پذیری و کاهش خطر آسیب کمک می‌کند.
  • از تجهیزات مناسب استفاده کنید: استفاده از تجهیزات مناسب ورزشی، مانند کفش مناسب، می‌تواند به پیشگیری از آسیب کمک کند.
  • به بدن خود گوش دهید: اگر احساس درد یا خستگی می‌کنید، استراحت کنید.
  • به تکنیک‌های صحیح ورزشی توجه کنید: استفاده از تکنیک‌های صحیح ورزشی می‌تواند به کاهش خطر آسیب کمک کند.

4. در صورت بروز آسیب ورزشی چه باید کرد؟

در صورت بروز آسیب ورزشی، اقدامات زیر را انجام دهید:

  • محدوده آسیب را سرد کنید: برای کاهش درد و تورم، از کمپرس یخ استفاده کنید.
  • محل آسیب را بانداژ کنید: بانداژ می‌تواند به حمایت از محل آسیب و کاهش درد کمک کند.
  • از عضو آسیب‌دیده استراحت کنید: تا زمانی که درد و تورم فروکش نکرده است، از عضو آسیب‌دیده استراحت کنید.
  • در صورت نیاز به پزشک مراجعه کنید: اگر درد شدید یا تورم دارید، یا اگر نمی‌توانید از عضو آسیب‌دیده استفاده کنید، به پزشک مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک × 2 =